Izlet u nepoznato, Anine, Jolića vodenica, Stepanje

Evo nas opet na putu. Ne znamo kamo, znamo kako (autobusom i pešice, vozi Vlada), znamo s kim (vodi Keti).

Prvi deo puta još niko od nas nije video. Naš vodič umetnik Milutin Ranković vodi nas u arheološko nalazište Anine u Ćelijama, koje se prostire na 30 hektara. Među ostacima raskošne rimske vile bogataša iz 3. veka nove ere pronađeni su i veoma očuvano termalno kupatilo, vredna zbirka novca iz tog doba, bronzane posude i drugi predmeti koji u najvećem broju pripadaju vremenu imperatora Konstantina, a ima ih i iz epohe cara Valensa.

 

Ivanjdan je i u povratku pletemo ivanjske venčiće od poljskog cveća.

Spomen crkva Sv. Đorđa nalazi se na oko 3 km jugoistočno od Lajkovca u selu Ćelije, na oko 500m od Vračeg brda, na nadmorskoj visini od 139 m. Crkva je sagrađena 1923. i 1924. godine kao kosturnica za oko 7.000 palih srpskih i austrougarskih boraca- hram zauvek pomirenih…

Sledi mali odmor u Lajkovcu. 

Obilazimo atelje vajara Milutina Rankovića. Zanimljivi radovi u drvetu.

Vozimo se do izletišta na obali brze Kolubare, gde se nalazi stara Jelića vodenica. Korito Kolubare je izmešteno i uređeno.

 

Na Ivanjdan 7.og jula Turistička organizacija je bila podrška ribolovačkom društvu “Šaran” koje na Kolubari, u prostorijama ribolovačkog društva organizuje tradicionalni “Ribolovački kotlić” i takmičenje u pecanju.

U umetničkom programu učestvuje glumac Aleksandar Dunić-Ćirko koji govori anegdote o glumačkom životu.

Čeka nas Stepanje. Najstariji pisani pomen o crkvi Sv. Nikole, koja je u literaturi poznata i kao nepričavska i bajevačka, je iz 1722. godine.  Svoj sadašnji izgled crkva dobija 1794. godine (natpis iznad severnih dveri govori o obnovi hrama). Pljusak će začiniti dan…

Na periferiji Valjeva u naselju Mrčić imamo ručak u restoranu „Kod Birbija“. Zadovoljni smo uslugom i kvalitetom posluženog ručka.

U Valjevu mahnimo Milovanu Glišiću u prolazu…

Uz nadaleko poznatu narodnu pesmu “Ide Mile lajkovačkom prugom”, nekada najveći železnički čvor uzanog koloseka u bivšoj Jugoslaviji prepoznatljiv je i po jedinstvenom tornju, koji je nekad služio za punjenje vodom parnih lokomotiva. Danas, betonski toranj, star skoro čitav vek, neumitno propada, a da ga zub vremena ne bi uništio, u Lajkovcu su pokrenuli inicijativu da dvadesetak metara visoka građevina postane simbol varošice železničara.

Iako nam vreme nije bilo naklonjeno, izlet je bio bogat i sadržajan i svi nosimo lepe utiske.

(Slika i piše prim. dr Anka Stanojčić)

IZLET KREIRALA I REALIZOVALA: Radmila Katalina – Keti, Predsednik IZLETNIK-a