U Izvoru izvire lepota

Ne funkcioniše prevoz do sela Izvor,  gde autobus ne može stići. Čekamo dosta dok se Stefan nije snašao za kombi, koji vozi prvih 15, pa drugih 15 izletnika i još jedan kombi uskače da preveze ostale. Počinje kiša.


Selo Izvor smešteno je na brežuljcima planine Crnook, na nadmorskoj visini od 1.055 metara, nedaleko od Bosilegrada u Pčinjskom okrugu. Selo koje je posle oslobođenja Bugarske od Turaka 1878. bilo opštinsko središte tadašnjeg Krajišta, danas ima sedamdesetak stanovnika mahom bugarske nacionalnosti. Zanimljiv je podatak da je prva škola u ovom kraju radila pri crkvi. Poznato je po neobično prostranoj i lepoj crkvi Svete Trojice, jednoj od najvećih na jugu Srbije.


Priča se da su tokom turske vladavine meštani hteli da podignu crkvu pored izvora. Turci su, u želji da se narugaju raji, dozvolili da crkva bude podignuta na prostoru koji pokriva jedna goveđa koža. Domišljati meštani su kožu isekli na uzane trake i njom oivičili prostor koji crkva danas zauzim, 800 m2.


Crkva je danas napuštena i jedino je za praznik Svete Trojice obiđe paroh iz obližnjeg Bosilegrada. Selo Izvor je u izumiranju, odronjene kuće,  a  imalo je osnovnu i srednju školu i veliku prelepu crkvu.

Ulazimo u ovu  crkvu lepoticu.


U crkvi su levo odvojena opela, desno krštenja.  Trem crkve je raskošno oslikan.


Unutrašnjost je prostrana i divno oslikana. Ikonopisali su je najbolji ikonopisci od  Zografa, Georgija Dimitrova, preko učenika njegovih.


Crkva Sv.Trojice  je jedna od markantnih specifičnosti kulturnog nasleđa u opštini Bosilegrad, sa velikim turističkim potencijalom, godišnje je poseti preko 3000 ljudi, ali nažalost nema dovoljno sredstava i dozvola da se crkva potpuno obnovi.


U tremu, dok pada kiša, služimo se obilno odličnim banicama sa sirom i zeljem i pijemo kafu licemerku.

Vreme je za povratak, u dve ture. Jednoga dana put će biti takav da će ovuda proći naš autobus!


IZLET KREIRALA I REALIZOVALA

Radmila Katalina – Keti,

Predsednik IZLETNIK-a

(snima i priča prim.dr Anka Stanojčić)